عصر جدید با رشد روزانه داده های تازه در زمینه های گوناگون روبرو هست .جریان های صنعتی شدن ,جهانی شدن و بدنبال آن شبکه ای شدن تمام جوامع را دچار تحول کرده است.این تحولات در ابعاد گوناگونی همچون فرهنگی ,علمی –فناورانه ,اقتصادی ,حقوقی ,سیاسی و امنیتی ,آثاری مانند جهانی شدن علم و فناوری ,تحول در سطح زندگی روزمره وهویت های فردی را در بر دارند که بطور معمول بر زندگی انسانها در قرن اخیر تاثیر گذاشته اند.ورود تکنولوژی به یک جامعه ,چالش ها وکثرت گرایی هایی را در زمینه های سیاسی ,اقتصادی و فرهنگی – اجتماعی مطرح کرده است که مهمترین آنها بحران فرهنگی وبحران هویت و معناست.در اینجا یکی از اهداف این پژوهش با طراحی معماری  پارک تکنولوژی با رویکرد مصالح هوشمند این است که نشان دهد وجود و بکارگیری این تکنولوژی ها نه تنها آسیبی به فرنگ و هویت و معنای معماری ما نمیزند بلکه میتواند در جهت مناسب و تازه نیز بکار گرفته شود.همانطور که امروزه مشخص شده است معماری معاصر ایران نیز بدلیل تغییر  نیاز های فضایی –کالبدی ,اجتماعی – فرهنگی ,اقتصادی و سیاسی جامعه و مردم راه حل های جدیدی را می طلبد.چرا که فناوری حقیقت شرایط حال است همه این موارد ضرورت استفاده و   نمایش وکاربرد فناوری های نوین و مواد و مصالح هوشمند را صد چندان میکند.این تحقیق همچنین در پی نشان دادن راهی است که بتوان با استفاده از فناوری های روز و مواد و مصالح هوشمند و داده های بستر طرح به خلق معماری مطلوب  در معماری معاصر ایران به صورت توامان رسید.که در این راستا میتوان با ایجادو طراحی  فضایی پارک مانند و نمایش تکنولوژی ومواد و مصالح هوشمند در نحوه ساخت و شکل گیری طراحی معماری فضای پارک  و نیز القای کاربرد آنها در طراحی و ساخت بنا های دیگراز طریق استفاده از :۱-سازه های کابلی و چادری و..۲- فناوری های نو در ایجاد شفافیت فضایی متناسب با ویژگی های طرح وسایت به وسیله هدایت نور یا با مصالحی مانند شیشه و ..۳-بهره گیری از تکنولوژی در ترکیب با عناصر و فرم به صورت فرمال یا عملکردی ۴-بهره گیری از تکنولوژی و مواد ومصالح هوشمند در ساخت آرایه ها و تزیینات و استفاده از رنگ و مصالح هماهنگ یا در تقابل با مصالح مدرن که میتوان در معماری پارک در بخش های گوناگون و نیز معرفی آنها به صورت واقعی ونمایشی  به این هدف دست یافت.از طرفی ورود فناوری های نوین به سرزمین هایی که هویت و تاریخ غنی آنها در زمینه هنر و معماری در تقابل با نمود های تکنولوژیک قرار دارند,چالش هایی را دامن زده است ,چرا که در اکثر این جوامع همانند ایران ,زیر ساخت های لازم جهت مواجهه با موضوع جهانی شدن فراهم نبوده است.در هزاره جدید ,جهانی تازه در دست ساخته شدن است ومعماری اجتماعی ترین هنری است که میتواند با ایجاد انسجام مکانی ,نوعی تداوم زمانی را جهت آفرینش نو بنیاد برای شکوفایی یک تمدن منجر شود.یعنی میتوان با ایجاد مکانی که این نمود های تکنولوژیکی را به همگان از نزدیک نمایان کند و به رخ کشد  این تقابل ها و چالش ها را از میان برده و آن جهان تازه و تمدن جدید را پرورش داد و به آن شکل حقیقی داد.

در واقع با نمایش و عرضه این تکنولوژی های نوین میتوان به نوعی نشان داد که استفاده از آنها در تضاد با ارزش ها و هویت معماری ما ایرانیان  نخواهد بود بلکه استفاده از آن ها در ترکیب با عناصر و فرم های بومی و سنتی ,هماهنگی با شرایط اقلیمی ,حفظ ارزش های فرهنگی – اجتماعی ,و همچنین استفاده از مواد و مصالح هوشمند در ایجاد هماهنگی ,تضاد,شفافیت و..بسته به شرایط مکانی و زمانی ,میتواند از مهمترین شاخص های مطلوبیت در معماری معاصر ایران باشدو نیز همانطور که نمایان است گسترش علم و رشد روز افزون تکنولوژی و همچنین کارکردهای متنوع جهانی و علمی آن ، سبب دگردیسی کلان شهرهایی شده که مراکز پژوهشی مدرن علمی تولید کننده این فناوریها  بدون ایجاد فضاهای مشخص برای معرفی و کاربرد این تکنولوژی ها و مصالح نوین  ناتوان از معرفی دستاورد خود خواهند بود. از اینرو برای معرفی و عرضه برخی تکنولوژی ها در فضاهایی می بایست آنها را مشاهده کرد حس نمود و تجربه کرد دقیقا همین جاست که طراحی پارک تکنولوژیهای نوین با استفاده از مواد و مصالح هوشمند  اولین راه حل معرفی دائمی این فناوریها به شکل کاملا علمی خواهد بود.در این مورد که چرا  طراحی پارک تکنولوژی در نظر گرفته شده باید گفت که بنوعی یکی از اهداف آن علاوه بر اهدافی که در بالا ذکر شد,بیان ارتباط معماری و فناوری از طریق معماری و طراحی و به زبان غیر مستقیم به همه انسان ها از کودکان و..گرفته تا تمام بشریت بوده است که دیدگاه های متفاوتی در این مورد هست :

در حالت اول: هایدگر اینگونه تعریف میکندکه فناوری و معماری نوعی فعالیت انسانی است .

در حالت دوم :هر دو وسیله ای برای رسیدن به هدفی است .

در حالت سوم :معماری و فناوری بسان کیفیتی برای کشف و بیان واقعیت ها معرفی میشوند.

دو حالت اول فناوری و معماری را دوچیز جدا می انگارند ولی حالت سوم حقیقت معماری و فناوری را بیان میدارد.و معماری میتواند فناوری را در مسیری که با ماهیت خود قرابت داشته باشد بکار بندد.یعنی با ایجاد یک پارک تکنولوژی میتوان به ترویج علم و فناوری نیز  پرداخت .همانطور که میدانید یادگیری قلب تپنده یک جامعه قدرتمند محسوب میشود .یعنی به نوعی میتوان افراد را در کودکی به عنوان یک فرد متفکر تربیت کرد واز نزدیک آنها را با تکنولوژی و علم آشنا کرد.کودکان در قرن ۲۱ به مهارت لازم نیاز دارن و این امر ضروری را میتوان با ایجاد چنین فضایی ایجاد کرد و آنرا پرورش داد. بهترین نوع یادگیری و آموزش آن است که حس کنجکاوی را تحریک کند، به گونه ای که شخص پس از آن ، خود مشتاق فراگیری بیشتر و انجام تجربه های جدید شود.ازآنجا که امکان یا لزوم شرکت همگان در کلاس های درسی برای یادگیری مفاهیم علوم وجود ندارد، پارک علم و تکنولوژی ، دراین مورد نقش حساسی راایفا می کنند.

پارک تکنولوژی قبل از آنکه یک محیط نمایشی باشد، یک محیط آموزشی هست که هدف اصلی آن ایجاد فضایی برای مشارکت افراد در یادگیری علم به شیوه ای نوین است. طراحی آن یادگیرنده محور هست و آموزش ازشنیدن به سمت دیدن و آزمایش کردن سوق پیدا می کند و بدین طریق یادگیری پایدار، عمیق و کاربردی می شود.